Saturday 19th October 2019
x-pressed | an open journal
October 20, 2012
October 20, 2012

Άνθρωποι καίγονται ζωντανοί στους δρόμους της Αθήνας

Authors: Alex Miller, Henry Langston Translator: Anna Papoutsi
Source: Vice  Category: Protest
This article is also available in: enes
Άνθρωποι καίγονται ζωντανοί στους δρόμους της Αθήνας

«Αύριο; Δεν υπάρχει αύριο!» Ξέρω πώς ένιωθε αυτός ο αναρχικός. Το φώναζε σ’ ένα πεδίο μάχης, η αστυνομία βρισκόταν σε υποχώρηση, εγώ στεκόμουνα ανάμεσά τους και ήξερα γιατί αισθανόταν τόσο άσχημα.

2 

Σήμερα ήταν μια τρέλα. Πραγματική τρέλα. Χτες έγραψα για τη συντροφικότητα του κόσμου, τον τρόπο με τον οποίο μεγάλοι άνθρωποι και νέοι ριζοσπάστες δέθηκαν με ανθρώπους κάθε πολιτικής τάσης. Αλλά προφανώς είμαι ένας φαντασιόπληκτος ηλίθιος. Είδαμε την ελληνική πολυπλοκότητα να εκρήγνυται, κυριολεκτικά, στα πρόσωπά μας.

3 

4

Προφανώς, σήμερα το Ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε την έγκριση των νέων νομοσχεδίων λιτότητας. Τι άλλο θα έκαναν; Ωστόσο, ένας θεός ξέρει πού το έκαναν γιατί εγώ στεκόμουν έξω από το κτήριό τους που, για δεύτερη συνεχόμενη μέρα, ήταν αιματοβαμμένο. Άνθρωποι καίγονταν ζωντανοί.

5 

Όλα ξεκίνησαν τόσο καλά. Χιλιάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν για δεύτερη μέρα στην πλατεία Συντάγματος κάτω από τον ήλιο και φώναζαν ήπια για το θάνατο του καθεστώτος. Πηγαινοερχόμασταν τριγύρω, κρυφά απογοητευμένοι μετά το χτεσινό εφιάλτη με τις πέτρες και τα χημικά, παίρνοντας συνεντεύξεις από θετικούς νέους ανθρώπους παρακινημένους από καλές σκέψεις. Ειλικρινά, με το αίμα μας να βράζει, θέλαμε ένα χάος για να κάνουμε ρεπορτάζ.

6

 

7

8

9

Οι εκρήξεις άρχισαν γύρω στις 2 μ.μ. στη μέση του μεγάλου πλήθους. Ο πανικός εξαπλώθηκε γρήγορα και σε λίγα λεπτά αυτή η οικεία βλαβερή ομίχλη πλανιόταν πάνω από τα κεφάλια μας. Οι αναρχικοί πετάγανε εκρηκτικά, η αστυνομία τους όρμηξε και σε μία δραματική πλαγιοκόπηση, οι κομμουνιστές επιτέθηκαν από μπροστά στο Κοινοβούλιο για να στριμώξουν τους αναρχικούς. Χημικά πετάχτηκαν, άνθρωποι σκορπίστηκαν και μέσα σε λίγα λεπτά ο καταυλισμός του Ερυθρού Σταυρού στο κέντρο της πλατείας ήταν γεμάτος και μέσα στον πανικό.

10

12

Έτσι, χτες πίστωσα τους κομμουνιστές με την προσπάθεια να προστατέψουν τους διαδηλωτές αλλά τώρα αισθάνομαι βλάκας. Με κριτικάρανε στο Twitter ότι τους καταδίκασα, αλλά να πάει να γαμηθεί όποιος επιτέθηκε  στο πλήθος με κόκκινες σημαίες. Είκοσι λεπτά μετά τις πρώτες συγκρούσεις, η Ηλέκτρα Κοτσώνη, ο Hugo Donkin και εγώ ξαναμαζευόμασταν σε μία γωνία της πλατείας. Η Ηλέκτρα –Ελληνίδα– άκουσε να λένε: «έρχονται οι κομμουνιστές». Από την γωνία ξεχύθηκαν ένας-θεός-ξέρει πόσοι νέοι κρανιοφόροι άντρες. Κρατούσαν μακριά, χοντρά ξύλινα ρόπαλα και κόκκινες σημαίες, μουγκρίζοντας. Έσπασαν τις γραμμές του πλήθους –αναρχικών, δημοκρατικών, περαστικών, δημοσιογράφων, ο,τιδήποτε. Μας απειλούσαν.

13

Χτες, ήταν σαν να υπήρχε συνείδηση στο πλήθος. Υπήρχε ασφάλεια για όσους την ήθελαν. Σήμερα, όποιοι κι αν ήταν αυτοί που κράδαιναν κόκκινες σημαίες, την κατέστρεψαν. «Τώρα, είναι εμφύλιος πόλεμος», μου είπε ένας φιλικός τύπος που περνούσε. Δεν ήταν ο μόνος που χρησιμοποιούσε αυτόν τον όρο.

14

Αμφιβάλλω αν είναι εμφύλιος. Καθώς γράφω, όλοι έχουν πάει σπίτι στο κρεβάτι τους, και ένας υπνάκος ποτέ δεν μου μου έμοιαζε με κάτι που θα μπορούσε να κάνει κανείς στη μέση ενός εμφυλίου πολέμου. Αλλά όταν μια θυμωμένη ομάδα κομμουνιστών ενώθηκε με την αστυνομία για να μας απωθήσει, φάνταζε τεράστιο θέμα. Εκατοντάδες από εμάς στριμωχτήκαμε σε μια γωνία. Γυναίκες φώναζαν, άντρες έσπρωχναν κ.λπ. Μετά κάποιο κωλόπαιδο από την αστυνομία πέταξε ένα χημικό μέσα στο χαμό. Έσπασαν τα γυαλιά μου. Εμένα και την Ηλέκτρα μας έσπρωξαν στο τέρμα ενός αδιεξόδου όπου φαινόταν ότι θα ήταν ένα τραγικό τέλος σε δύο λαμπρές καριέρες, μέχρι που βγήκαμε έξω παλεύοντας και κάτσαμε σε μία εκκλησία με μία Coca, με ένα αίσθημα πραότητας.

15

Η μέρα πέρασε σα το κυνήγι της γάτας με το ποντίκι. Οι κομμουνιστές σχημάτισαν μια γραμμή μπροστά από το Κοινοβούλιο σπρώχνοντας τον κόσμο προς τους γύρω δρόμους. Κάποια στιγμή, μου φάνηκε, αντάλλαξαν αβασάνιστα θέσεις με τα ΜΑΤ. Ένας άντρας ωρυόταν: «Είναι η απόλυτη προδοσία».

16

17

24 ώρες πριν, θεωρούσα ότι η Ελλάδα έμοιαζε με μια οργανωμένη μάζα που περιμένει και παλεύει για την κατάρρευση ενός αντιλαϊκού ηγέτη. Αυτό θα με μάθει να ιστορικοποιώ επί τόπου. Ωστόσο, αυτό θα ξανασυμβεί. Προφανώς το ρευστό της ΕΕ δεν θα το σταματήσει και τώρα υπάρχει κι ένας θάνατος που κάποιος μπορεί να εκδικηθεί.

18

19

Το 2008, ένας έφηβος σκοτώθηκε από την ελληνική αστυνομία και οδήγησε σε μια εξέγερση που κράτησε για περισσότερο από μία εβδομάδα. Σήμερα, ένας άντρας μεσήλικας πέθανε. Φήμες αναρχικών λένε ότι ο συνδικαλιστής, Δημήτρης Κοτσαρίδης, έπεσε από τα γυάλινα σκέπαστρα πάνω από την πλατεία Συντάγματος και έπαθε καρδιακή προσβολή. Μέσα στην πλατεία έλεγαν ότι πάλευε με τις αρχές. Φήμες, όχι γεγονός. Ωστόσο, αυτό είναι που ακούγαμε, αλήθεια ή ψέμματα. Σε κάθε περίπτωση, η φήμες τρέχουν και το ίδιο πιθανώς θα κάνει κι η οργή.

 20

21

22

23

24

25

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response