Wednesday 24th July 2019
x-pressed | an open journal
October 31, 2012
October 31, 2012

Η Χρυσή Αυγή και η εκκωφαντική σιωπή της Ευρώπης

Author: Jerome Roos Translator: Eleni Nicolaou
Source: RoAR  Category: Antifascism
This article is also available in: enesfrpt-pt
Η Χρυσή Αυγή και η εκκωφαντική σιωπή της Ευρώπης

Με ένα νεοναζιστικό κόμμα σε άνοδο στην Ελλάδα, φαίνεται ότι ακόμη και ένα σενάριο τύπου Βαϊμάρης θα μπορούσε να είναι ανεκτό για τους ηγέτες της ΕΕ που επιμένουν στη συνέχιση της λιτότητας.

«Για την ειρήνη, την ελευθερία και τη δημοκρατία. Ποτέ ξανά φασισμός. Εκατομμύρια Νεκροί μας το θυμίζουν». Αυτά τα λόγια είναι σκαλισμένα σε ένα πέτρινο μνημείο κάτω από το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Αδόλφος Χίτλερ, το 1889, στην Αυστρία. «Ποτέ ξανά». Έτσι ήταν το καθολικό ηχηρό σύνθημα σε όλη την Ευρώπη, όταν έγινε γνωστή η πλήρης διάσταση του ναζιστικού τρόμου αμέσως μετά το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Το κοσμοπολίτικο σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θεμελιώθηκε πάνω σε αυτήν την υπόσχεση. Ποτέ πια δε θα άφηναν τους φασίστες και τους πολεμοκάπηλους να διαλύσουν τη Γηραιά Ήπειρο και τους λαούς της.

Ίσως, λοιπόν, κάποτε καταγραφεί ως μία από τις μεγαλύτερες ειρωνείες της ιστορίας το ότι, ενώ οι ηγέτες της ΕΕ προσπαθούσαν να αποφασίσουν ποιός θα παραλάβει το βραβείο Νόμπελ για «την προώθηση της ειρήνης και της συμφιλίωσης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», οι ίδιοι αυτοί ηγέτες παρέμεναν αξιοθρήνητα σιωπηλοί, όταν μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα έρχεται τώρα τρίτο στις δημοσκοπήσεις, στο 14 τοις εκατό – ένα εύρημα συγκρίσιμο με εκείνο του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος του Χίτλερ το 1930, τρία χρόνια πριν πάρει την εξουσία και βάλει τη γη στην τροχιά του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.

Golden-Dawn-Nazi-Salute-1024x694

Να αποσαφηνίσουμε ότι η σύγκριση που γίνεται μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και Χρυσής Αυγής σε καμία περίπτωση δεν είναι υπερβολική. Μιλάμε για μια ακροδεξιά οργάνωση της οποίας το έμβλημα σκόπιμα μοιάζει με σβάστικα, της οποίας ο ηγέτης δημοσίως χαιρέτησε ναζιστικά μετά την εκλογή του στο Κοινοβούλιο, της οποίας το περιοδικό δημοσιεύει τακτικά άρθρα και φωτογραφίες του ίδιου του Φύρερ, της οποίας ο εκπρόσωπος επιτέθηκε πρόσφατα σε δύο γυναίκες, πολιτικούς του αντιπάλους, σε μια ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή, της οποίας το μανιφέστο δεσμεύεται να πετάξει όλους τους μετανάστες έξω από τα νοσοκομεία και όλα τα παιδιά που δεν είναι Έλληνες έξω από τα νηπιαγωγεία και της οποίας οι βουλευτές συμμετέχουν ενεργά σε ρατσιστικά πογκρόμ κατά των μεταναστών στην Ελλάδα (α, επί τη ευκαιρία, το αγαπημένο συγκρότημα της Χρυσής Αυγής ονομάζεται Πογκρόμ και είναι γνωστό για επιτυχίες όπως «Άουσβιτς» και «Μιλάτε Ελληνικά ή θα πεθάνετε». Παρεμπιπτόντως, ο πρώην μπασίστας του συγκροτήματος είναι τώρα ένας από τους 18 βουλευτές της Χρυσής Αυγής).

Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, που ακόμη και το ήπιων τόνων BBC κάνει τώρα ανατριχιαστικές συγκρίσεις με τις πρώτες ημέρες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που πληττόταν από την λιτότητα. Συμβαίνει ξανά. Ο φασισμός είναι και πάλι σε άνοδο στην Ευρώπη. Και τι έχουν να πουν γι’ αυτό οι ηγέτες της ΕΕ; Τίποτα, όπως φαίνεται. Ενώ η πολιτοφυλακή των νεοναζί σπέρνει τον τρόμο στους δρόμους της Αθήνας, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο παραμένουν πάντα τυλιγμένοι σε μια εκκωφαντική σιωπή. Για το μόνο πράγμα που δείχνουν να νοιάζονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι να αποπληρώσει η Ελλάδα τα χρέη της. Η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου θεωρούνται πλέον δευτερεύοντα προβλήματα – προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα οικονομικά συμφέροντα, ακόμα και το έντονο άρωμα του φασισμού δείχνει να είναι ανεκτό.

Τη Δευτέρα, ένας εκπρόσωπος της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η διαγραφή του ελληνικού χρέους θα συνιστούσε “παράβαση” των γερμανικών νόμων για τον προϋπολογισμό. Αλλά όταν ο Guardian δημοσίευσε μια τρομακτική έκθεση για σαράντα αντιφασίστες ακτιβιστές που βασανίστηκαν από την αστυνομία μέσα στη φυλακή –με κάποιους απ’ αυτούς να έχουν σοβαρούς μώλωπες και σπασμένα κόκαλα από τον ξυλοδαρμό και άλλους να τους έχουν εξαναγκάσει να γδυθούν, να σκύψουν και να ανοίξουν τα οπίσθιά τους, ενώ αράδιαζαν φασιστικά συνθήματα στους συντρόφους τους– κανένας Ευρωπαίος αξιωματούχος δε φάνηκε να ενδιαφέρεται αρκετά, ώστε να δηλώσει ότι οι πράξεις αυτές συνιστούν « παράβαση» του Τρίτου Άρθρου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που απαγορεύει τα βασανιστήρια.

Στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αδιαφορούν πλήρως. Τον περασμένο Μάιο, ο Χοσέ Μανουέλ Μπαρόσο, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αμφισβήτησε δημοσίως τη νεοναζιστική ταυτότητα της Χρυσής Αυγής, δηλώνοντας αόριστα ότι «πρέπει να καθορίσουμε τι είναι νεοναζιστικό κόμμα, πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο σε εθνικό επίπεδο», αποποιούμενος με αυτόν τον βολικό τρόπο οποιασδήποτε ευθύνης. Όταν ένας ανώτερος Έλληνας αξιωματικός της αστυνομίας επιβεβαίωσε αυτό το Σαββατοκύριακο ότι η ελληνική κυβέρνηση επέτρεψε εσκεμμένα «φασιστικούς θύλακες» να διεισδύσουν στην αστυνομία για να τους «χρησιμοποιήσει για δικούς της σκοπούς», ο Μπαρόζο –και μαζί του το σύνολο του ευρωπαϊκού κατεστημένου– προτίμησαν να κάνουν το κορόιδο και να κρατήσουν σταθερά το κεφάλι τους χωμένο στην άμμο.

Golden-Dawn-Magazine-Hitler

Εικόνα: δύο εξώφυλλα του επίσημου περιοδικού της Χρυσής Αυγής. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξακολουθεί να αρνείται να ορίσει τη Χρυσή Αυγή ως «νεοναζιστικό κόμμα».

Μέχρι στιγμής, το μόνο πρόσωπο που έχει δεσμευτεί να κάνει έρευνα για τη Χρυσή Αυγή είναι ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Nils Muižnieks, αλλά η Επιτροπή του είναι μέρος του Συμβουλίου της Ευρώπης, μια ανεξάρτητη χάρτινη τίγρη με έδρα το Στρασβούργο, τελείως ξεχωριστή από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, η ανησυχία της Επιτροπής απαξιώθηκε εντελώς, όταν, την 1η Οκτωβρίου, η βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ελένη Ζαρούλια έγινε μέλος της Επιτροπής Ισότητας και μη Διακρίσεων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 18 Οκτωβρίου, η Ζαρούλια έκανε μια δήλωση στο ελληνικό κοινοβούλιο ότι “οι μετανάστες είναι υπάνθρωποι”. Αυτά για την ισότητα και τις μη διακρίσεις.

Αλλά η ξαφνική άνοδος της Χρυσής Αυγής στα θεσμικά όργανα είναι ίσως το μικρότερο από τα προβλήματα της Ελλάδας. Αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία είναι η παρουσία της στους δρόμους και η διείσδυσή της στην αστυνομία. Τον Αύγουστο, μετά τη ρατσιστική δολοφονία ενός 19χρονου Ιρακινού, η Ένωση Μεταναστών Εργατών ανέφερε πάνω από 500 επιθέσεις μίσους μόνο τους έξι προηγούμενους μήνες. Μια έκθεση την περασμένη εβδομάδα επιβεβαίωσε ότι απ’ αυτές τις επιθέσεις, περισσότερες από τις μισές διαπράχθηκαν από συμμορίες με παραστρατιωτικές στολές – σήμα κατατεθέν της Μονάδας Εφόδου (Sturmabteilung) της Χρυσής Αυγής. Τα νούμερα αυτά πιθανό να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, για τον απλούστατο λόγο ότι πολλά από τα θύματα είναι πάρα πολύ τρομοκρατημένα για να αναφέρουν κακοποίηση και βία.

Στις αρχές του μήνα, κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης του όχλου σ’ ένα θέατρο, ένα βίντεο κατέγραψε τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Παναγιώταρο να εκτοξεύει ομοφοβικές βρισιές στο διευθυντή ενός επικριτικού έργου, να χτυπά αντιφασίστες διαδηλωτές που προσπαθούσαν να προστατεύσουν το θέατρο και ένα δημοσιογράφο που προσπαθούσε να κάνει τη δουλειά του και, τέλος, να ελευθερώνει από βαν της αστυνομίας ένα φασίστα ομοϊδεάτη του που είχε συλληφθεί. Όλο αυτό το διάστημα, οι αστυνομικοί ήταν εκεί και δεν έκαναν τίποτα. Καμία έκπληξη: η Χρυσή Αυγή υποστηρίζει με περηφάνια ότι έχει την υποστήριξη του 60 τοις εκατό της αστυνομίας. Οι αξιωματικοί όχι μόνο αγνοούν σκόπιμα μηνύσεις και κλήσεις έκτακτης ανάγκης από μετανάστες και ακτιβιστές. Είναι πλέον κοινώς γνωστό ότι ενεργά παραπέμπουν Έλληνες που έχουν «προβλήματα» με τους μετανάστες στην Χρυσή Αυγή. Καθώς το ελληνικό κράτος καταρρέει κάτω από το βάρος της αποπληρωμής του χρέους του, η Χρυσή Αυγή έρχεται να καλύψει το κενό.

Ποτέ ξανά, λέγαμε. Ποτέ ξανά. Πόσο πιο κραυγαλέα πρέπει να γίνουν τα πράγματα για να εκφράσει τουλάχιστον η Ευρώπη την ανησυχία της και να παραδεχθεί ότι το πρόβλημα υπάρχει; Πώς είναι δυνατόν να έχει πάρει το Νόμπελ Ειρήνης και να αγνοεί την αύξηση βίαιων νεοναζιστικών στοιχείων στους κόλπους της; Ίσως η απάντηση απλά να είναι ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες συνειδητοποιούν πόσο βαθιά ενέχονται στην άνοδο της Χρυσής Αυγής. Ίσως προτιμούν να παραμείνουν σιωπηλοί, επειδή γνωρίζουν ότι η παραδοχή της αναβίωσης του φασισμού στην ήπειρο θα μπορούσε να περιπλέξει πολύ τα μέτρα λιτότητας που προωθούν προς την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Ίσως, τότε, ακόμη και το έντονο άρωμα του φασισμού θα μπορούσε να είναι ανεκτό – όσο η Ελλάδα συνεχίζει να εξυπηρετεί το χρέος της…

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response