Tuesday 23rd July 2019
x-pressed | an open journal
February 10, 2014
February 10, 2014

Λαϊκισμός χωρίς προηγούμενο

Author: Jordi Vaquer Translator: Eleni Nicolaou
Source: El País  Category: Letters from home
This article is also available in: enes
Λαϊκισμός χωρίς προηγούμενο

Οι κυρίως πληττόμενοι, οι μετανάστες, μετά βίας αντιδρούν στην υστερία από την άφιξη των ξένων.

Η νίκη της πρωτοβουλίας «ενάντια στη μαζική μετανάστευση», στο δημοψήφισμα της Κυριακής στην Ελβετία, είναι μια σοβαρή προειδοποίηση ενόψει μιας κρίσιμης εκλογικής χρονιάς για την Ευρώπη. Ο εμπνευστής της, η Δημοκρατική Ένωση Κέντρου (UDC), είναι η πιο επιτυχημένη εθνικιστική δεξιά στη Δυτική Ευρώπη, το πρώτο κόμμα στην Ελβετία από το 1999. Αν οι δημοσκοπήσεις αποδειχθούν σωστές και δεν αλλάξει η τάση, τότε, οι δυνάμεις που συμμερίζονται την αποστροφή του UDC προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την πολυπολιτισμικότητα και τη μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στην Αυστρία, στη Σουηδία, στη Δανία και στη Φινλανδία, μπορούν να πετύχουν, μέσα στους επόμενους μήνες, εκπληκτικά αποτελέσματα. Η εκτός Ευρώπης προερχόμενη μετανάστευση και οι μουσουλμάνοι ήταν οι βασικοί στόχοι τους μέχρι πρότινος, τώρα που η οικονομική κρίση έχει καταστήσει τα μισά από τα κράτη μέλη της ΕΕ σε χώρες μετανάστευσης, αυτά τα κόμματα ζητούν ποσοστώσεις στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, όπως στην Ελβετία, ή περιορισμούς στις κοινωνικές παροχές.

Η λαϊκιστική υστερία εκδηλώθηκε πριν από τη λήξη των περιορισμών για τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους, αλλά επεκτείνεται σε όλη τη μεταναστευτική κίνηση από την Ανατολική και Νότια Ευρώπη. Μετά τον πρώτο μήνα, δεν υπάρχει ούτε ίχνος της επίφοβης βαλκανικής εισβολής. Είναι σκόπιμο να παραθέσουμε τα δεδομένα: Η Ρουμανία έχει ποσοστό ανεργίας 7% και τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην ΕΕ, σε κάποιες χώρες-προορισμούς υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού και σχεδόν καθόλου ανεργία (3,5% στην Ελβετία, 4,9% στην Αυστρία, 5,1 % στη Γερμανία), ο αριθμός των πολιτών της Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο (2,3 εκατ.) είναι σχεδόν ίσος με τον αριθμό των βρετανών στην Κοινότητα, άλλες χώρες υποδοχής, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, είναι επίσης και χώρες μεγάλης φυγής (π.χ. προς Ελβετία).

Προκαλεί ανησυχία το ασήμαντο εκλογικό κόστος που επιφέρει ο αντιμεταναστευτικός λόγος. Πολλοί εθνικό-λαϊκιστές είναι πρόθυμοι να φανούν καλόπιστοι προς τα παραδοσιακά κόμματα, για να τα τιμωρήσουν. Και, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι περισσότερο πληττόμενοι, οι ίδιοι οι μετανάστες, σχεδόν δεν αντιδρούν. Η δεύτερη αλλά και οι επόμενες γενιές των μεταναστών με δικαίωμα ψήφου αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος σε πολλές χώρες (στο Ηνωμένο Βασίλειο η εθνική ψήφος που συνδέεται, κατά κύριο λόγο, με την περισσότερο ή λιγότερο πρόσφατη μετανάστευση, φθάνει το 11% του εκλογικού σώματος), αλλά συνήθως ανήκουν σ’ αυτούς που απέχουν. Οι πολίτες της Κοινότητας μπορούν να εγγραφούν και να ψηφίζουν στις τοπικές και ευρωπαϊκές εκλογές, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν αξιοποιήσει το αριθμητικό βάρος τους, ούτε οι πιο εδραιωμένες ομάδες –όπως της Πολωνίας, της Ιταλίας και της Ρουμανίας– ούτε όσοι μετανάστευσαν πρόσφατα από χώρες που επλήγησαν από την κρίση και την κακή διακυβέρνηση, όπως η Ουγγαρία, η Ελλάδα ή η Ισπανία. Οι περισσότεροι επικεντρώνονται περισσότερο στην κριτική του συστήματος που άφησαν πίσω τους παρά στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους στις χώρες που τους υποδέχθηκαν. Οπότε, οι επιθέσεις κατά της μετανάστευσης, σε μεγάλο βαθμό, δε στοιχίζουν τίποτα. Στις επερχόμενες ευρωεκλογές η προεκλογική εκστρατεία θα σφραγιστεί από υβριστικές επιθέσεις. Είναι πιθανό ότι εκατομμύρια άνθρωποι, άμεσα ενδιαφερόμενοι, δε θα κάνουν χρήση του δικαιώματός τους να δώσουν μια απάντηση με την ψήφο τους. Θα ήταν κρίμα, γιατί, όπως συνέβη στην Ελβετία, την Κυριακή, οι υποστηρικτές της κλειστής Ευρώπης σίγουρα δε θα χάσουν το ραντεβού.

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response