Monday 22nd July 2019
x-pressed | an open journal
January 26, 2015
January 26, 2015

Συνέντευξη με τον Ταρίκ Αλί: Η Γαλλία επιχειρεί να καμουφλάρει την ισλαμοφοβία της πίσω από τις κοσμικές αξίες

Author: Pranay Sharma Translator: Sofia Tipaldou
Source: Outlook  Category: Dialogues
This article is also available in: enes
Συνέντευξη με τον Ταρίκ Αλί: Η Γαλλία επιχειρεί να καμουφλάρει την ισλαμοφοβία της πίσω από τις κοσμικές αξίες
Ο γεννημένος στο Πακιστάν Βρετανός σχολιαστής Ταρίκ Αλί δεν μασάει τα λόγια του. Ως πολιτικός ακτιβιστής, δημοσιογράφος, συγγραφέας και κινηματογραφιστής, έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις και τριγμούς. Αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχει επίσης δημιουργήσει μια τεράστια βάση οπαδών και θαυμαστών πολύ πέρα από το Λονδίνο, όπου μένει. Ο ηγέτης του φοιτητικού κινήματος της δεκαετίας του 1960, τώρα, στα 71 του, δεν δείχνει να ηρεμεί με την ηλικία. Σε αυτήν τη συνέντευξη με τον Pranay Sharma, αρνείται χαρακτηριστικά να μασήσει τα λόγια του, ενώ μιλάει για την επίθεση στη Charlie Hebdo στο Παρίσι, την ισλαμοφοβία στη Δύση και την Ευρώπη που υιοθετεί «διπλά πρότυπα» μιλώντας για την «ελευθερία της έκφρασης».

Η δολοφονία στο Charlie Hebdo την περασμένη εβδομάδα οδήγησε στην παγκόσμια καταδίκη της, ενώ έμφαση δόθηκε στην απειλή που προέρχεται από το ριζοσπαστικό Ισλάμ στην Γαλλία και σε άλλες δυτικές δημοκρατίες. Πόσο δικαιολογημένος είναι αυτός ο φόβος;

Έχει αρχίσει από την 9/11. Η Δύση αρνείται να αντιμετωπίσει τα αίτια. Καταγγέλλουν οποιαδήποτε προσπάθεια επιχειρεί να εξηγήσει το γιατί κι έτσι γίνεται πολιτισμικό θέμα, ή θέμα του καλού ενάντια στο κακό, ή της ελευθερίας του λόγου ενάντια στη βαρβαρότητα. Το γεγονός είναι ότι η Δύση έχει ανακαταλάβει τον αραβικό κόσμο με καταστροφές στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη, όπου τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι στο πλαίσιο των προηγούμενων αυταρχικών καθεστώτων. Αυτή είναι η πρωταρχική αιτία της ριζοσπαστικοποίησης των νεαρών μουσουλμάνων. Η Αριστερά είναι σε κακή κατάσταση ή θεωρείται μέρος του προβλήματος, έτσι πάνε στο τζαμί, αναζητούν σκληροπυρηνικές λύσεις και είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιηθούν από τους τζιχαντιστές.

Σε ποιο πλαίσιο θα πρέπει να δούμε τη δολοφονία του Παρισιού;

Όπως περιγράφω παραπάνω, αλλά σε σχέση με τη Γαλλία, αυτοί οι τύποι ήταν ένα καθαρό προϊόν της γαλλικής κοινωνίας. Άνεργοι, μακρυμάλληδες, ναρκομανείς, αποξενωμένοι, μέχρι που είδαν πλάνα από τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες των ΗΠΑ στο Ιράκ.

Οπότε, νομίζετε ότι ευθύνονται οι δυτικές παρεμβατικές πολιτικές στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο για τη ριζοσπαστικοποίηση των τμημάτων των μουσουλμάνων στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες;

Κατά τη γνώμη μου, εκατό τοις εκατό.

Πόσο σοβαρή είναι η ισλαμοφοβία στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Η Γαλλία είναι η χειρότερη στην Ευρώπη και προσπαθεί να το κρύψει μέσω της ανακήρυξης των κοσμικών αξιών της (ακούγεται οικείο;), αλλά αυτές οι αξίες δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση του Ισλάμ. Στην πραγματικότητα, η γαλλική εκκοσμίκευση δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ. Και όταν σατιρικά περιοδικά τους χλευάζουν, αντιδρούν. Είναι τόσο απλό.

Το βλέπετε αυτό ως μια σύγκρουση των φιλελεύθερων, δυτικών αξιών εναντίων των συντηρητικών, φονταμενταλιστικών ιδεών;

Όχι. Νομίζω ότι η δημοκρατία βρίσκεται σε ύφεση στη Δύση. Τα κυβερνώντα κόμματα εφαρμόζουν το ίδιο: νεοφιλελευθερισμό στο εσωτερικό και πολέμους στο εξωτερικό. Υπάρχει μια μεταβλητότητα που δεν έχω δει στην Ευρώπη από τη δεκαετία του ’60 και του ’70. Αυτή τη φορά γεννήθηκε από απελπισία, όχι από ελπίδα, εκτός από την Ελλάδα και την Ισπανία, όπου αναδύονται νέες εναλλακτικές. Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ (ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα) στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου θα ήταν ένα μικρό βήμα προς τα εμπρός.

Πώς θα μπορούσαμε να δούμε την ιδέα του κοσμικού κράτους στη Γαλλία; Αποτελεί βασικό συστατικό της ο χλευασμός των θρησκευτικών πεποιθήσεων των άλλων;

Αποτελεί, όμως είναι συγκεντρωμένος στο Ισλάμ, ένα μικροσκοπικό κομμάτι στον καθολικισμό, ενώ δεν αγγίζει τον Ιουδαϊσμό. Γιατί να μη δείχνουν για παράδειγμα τον Μωυσή να βιάζει ομαδικά Παλαιστίνους άντρες και γυναίκες.

Ως πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, πώς βλέπετε την ιδέα της «ελευθερίας της έκφρασης» στην Ευρώπη και σε άλλες δυτικές κοινωνίες; Δεν έχουν «κόκκινες γραμμές» που δεν πρέπει να διασχιστούν;

Φυσικά και έχουν. Ο Τύπος στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης σήμερα έχει πολύ σαφείς γραμμές. Η ποικιλομορφία έχει εξαφανιστεί και το μεγαλύτερο μέρος των μέσων ενημέρωσης αποτελούν βασικό πυλώνα αυτού που έχω ονομάσει το “ακραίο κέντρο”, την κυβερνώσα παράταξη στην Ευρώπη. Ο ενιαίος τρόπος με τον οποίο τα ευρω-αμερικανικά φιλελεύθερα μέσα επιτέθηκαν στις Μπολιβαριανές κυβερνήσεις ήταν μία ένδειξη. Η υπεράσπιση του νεοφιλελευθερισμού και των πολέμων είναι μια άλλη. Ο εικονικός αποκλεισμός των διαφωνούντων είναι κοινός στα περισσότερα ΜΜΕ. Ακόμη και η Γερμανία έχει δει μια πτώση και η Guardian στη Βρετανία έχει γνωρίσει ένα πραξικόπημα στις op-ed σελίδες της. Οι ιστορίες του Ασάνζ και του Σνόουντεν τους παραδόθηκαν σε μια πλάκα χρυσού, αλλά τώρα υπάρχει μια οπισθοδρόμηση και τα αυτο-συγχαρητήρια για τον Σνόουντεν δεν θα είναι αρκετά.

Ορισμένα βασικά μέλη της Charlie Hebdo ήταν μέρος των «Εποχών των Οδομαχιών» του 1968. Τι έχετε να πείτε για τον τρόπο που εξελίχθηκαν;

Πέρασαν απότομα προς τα δεξιά, όπως και η γαλλική κοινωνία στο σύνολό της. Ένας φίλος μου έγραψε πρόσφατα: «…σας είπα ποτέ ότι Cabu μου έδωσε την πρώτη μου δουλειά, όταν ήμουν ακόμα στο λύκειο; Για πέντε μήνες ήμουν στο Le Canard Εnchaine, στα τέλη του ’80… Τότε λάνσαρε εκ νέου το Charlie Hebdo και εγώ τον ακολούθησα για λίγο, αλλά ποτέ δεν ένιωσα άνετα με αυτή την ομάδα κι έφυγα κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία (προφανώς το Charlie ήταν υπέρ της παρέμβασης του ΝΑΤΟ) και μετακόμισα στο Λονδίνο… Στη συνέχεια, από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 το Charlie έγινε σίγουρα ένα δεξιό fanzine, που προσπαθούσε πάντα να ικανοποιήσει τις ελίτ και ήταν υπέρ ΟΛΩΝ των αποικιακών πολέμων… ο Cabu ήταν αναρχικός-ελευθεριακός και ο Wolinski δεν ήταν κακό παλληκάρι (ήταν ένας πραγματικός καλλιτέχνης)… την τελευταία φορά που τον είδα ήταν πριν από πολλά χρόνια στη γιορτή της l’Humanité… ήταν πάντα αλληλέγγυος με την Κούβα…». Αυτό ήταν πριν από πολύ καιρό. Η μόνη σοβαρή καθημερινή εφημερίδα στη Γαλλία είναι η online Mediapart, η οποία εκθέτει το λάδωμα και τη διαφθορά στα υψηλά κλιμάκια και τη φοβούνται οι κυβερνώντες.

Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν να διαδηλώσουν ενάντια στη δολοφονία του Παρισιού, δεν υπήρχε σχεδόν καμία ορατή διαμαρτυρία για το θάνατο 2.000 ανθρώπων στα χέρια της Boko Haram ατη Νιγηρία. Ποιοι είναι οι λόγοι γι ‘αυτό;

Η Ευρώπη ποτέ δεν ενοχλείται όταν μαύροι σκοτώνουν μαύρους. Είναι μια μακρά παράδοση. Οι Βέλγοι έποικοι σκότωσαν μεταξύ 10-12 εκατομμύρια Κονγκολέζους στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Arthur Conan Doyle έγραψε ένα φυλλάδιο καταγγέλλοντας τις ωμότητες (ο Conrad έγραψε ένα μυθιστόρημα) και υπήρξαν διαφόρων ειδών κινήματα αλληλεγγύης, αλλά περιορισμένα. Σήμερα, οι δολοφονίες και οι επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Κέρας της Αφρικής, στη Μέση Ανατολή, στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν είναι τόσο συχνές, που οι haramis (Σ.τ.Μ. «μπάσταρδοι» στην πακιστανική αργκό) της Boko Haram χρησιμοποιούνται για να επιδείξουν βαρβαρότητα, αλλά όχι τίποτα άλλο… Ο ηγέτης της Νιγηρίας, Goodluck Jonathan, έχει επίσης να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα.

Αλλά η συμπεριφορά για την οποία μιλάμε στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν είναι μόνο κατά των Μουσουλμάνων, είναι και εναντίον των μεταναστών γενικά. Αυτό θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις επερχόμενες εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο;

Σωστό, αλλά η ισλαμοφοβία είναι διαδεδομένη σε όλη την ήπειρο και πρέπει να διακρίνεται από την εχθρότητα προς τους μετανάστες ή τους Ρομά που υπήρξαν στην Ευρώπη για πάνω από χίλια χρόνια! Στη Βρετανία, η εκστρατεία του ρατσιστικού Ανεξάρτητου Κόμματος Βρετανίας (UK Independent Party) στοχεύει εναντίων της ευρωπαϊκής μετανάστευσης (Πολωνοί, Ρουμάνοι, Αλβανοί, κλπ) και είναι μέρος της αντιευρωπαϊκής του γραμμής. Τα ακραία-κεντρώα κόμματα υποθάλπουν το UKIP με τον πιο επαίσχυντο τρόπο.

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response