Wednesday 16th October 2019
x-pressed | an open journal
March 4, 2014
March 4, 2014

Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη γράφει την επανάστασή της στο “Βιβλίο της Χαράς” με κηδείες της κυβέρνησης, την ώρα που εντείνεται η κρατική καταστολή

Author: anonymous Translator: Eleni Nicolaou
Source: Revolution News!  Category: Protest
This article is also available in: ensh
Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη γράφει την επανάστασή της στο “Βιβλίο της Χαράς” με κηδείες της κυβέρνησης, την ώρα που εντείνεται η κρατική καταστολή

Εύθυμη κηδεία της κυβέρνησης που πραγματοποιείται στην Τούζλα, μια από τις πιο εύθυμες μορφές διαμαρτυρίας που υιοθέτησε ο λαός της Β-Ε για να διαδώσει το μήνυμα ότι ήρθε ο καιρός για πραγματική αλλαγή. [πηγή]

Η αστυνομία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κυνηγάει όσους συμμετέχουν σε άμεσες δράσεις ενάντια στην άρχουσα τάξη, καθώς η καταπίεση σε βάρος τους εντείνεται. Παρόλες τις απειλές, τους ξυλοδαρμούς, τους εκβιασμούς και την προπαγάνδα που επιστρατεύει το κράτος, οι εξεγερμένοι εξακολουθούν να συγκεντρώνονται σε λαϊκές συνελεύσεις (plenums), όπου παίρνουν αποφάσεις και αντιστέκονται. Η αστυνομική καταστολή έχει αυξηθεί τις τελευταίες μέρες, καθώς οι λαϊκές συνελεύσεις ισχυροποιούνται και η εξέγερση ενάντια στην άρχουσα τάξη επεκτείνεται και διευρύνεται.

zenica-blog-1

Διαδήλωση στη Ζένιτσα, 4 Μαρτίου (Φώτο από Zenica Blog)

Η αστυνομική καταστολή δεν στοχεύει μόνο όσους συμμετέχουν σε μια σχεδόν ολοκληρωτική εξέγερση ενάντια στην άρχουσα τάξη, αποσκοπεί και στην παρεμπόδιση της λαϊκής πάλης ενάντια στον εθνικισμό, ώστε οι κυβερνώντες να μπορούν να κρατούν το λαό διασπασμένο.

Αυτό είναι ιδιαίτερα ορατό στο Μόσταρ, όπου η αστυνομία προσπαθεί να παρεμποδίσει την ένωση των ανθρώπων από την ανατολική πλευρά της πόλης, κυρίως Βόσνιων, με ανθρώπους στη δυτική, κυρίως Κροάτες, που τους χωρίζει μια γέφυρα. Ο λαός στο Μόσταρ οργανώνει πορείες και υιοθέτησε αυτή τη μορφή διαμαρτυρίας για να καταφέρει να ενωθεί, αλλά η αστυνομία συνεχώς αποκόβει τη δίοδο, μπλοκάροντας την γέφυρα. Αυτό το βίντεο , που γυρίστηκε στις 5 Μαρτίου δείχνει πώς η αστυνομία εμποδίζει τους ανθρώπους από το ανατολικό τμήμα του Μόσταρ να φτάσουν στη δυτική πλευρά. Πριν από τρεις μέρες, η αστυνομία τραυμάτισε κάποιους διαδηλωτές για να τους εμποδίσει να διασχίσουν τη γέφυρα του Μόσταρ προς την άλλη πλευρά. Ο κόσμος φώναζε προς τις δυνάμεις της αστυνομίας: “φασίστες”! Κάθε φορά που η αστυνομία προσπαθεί να συλλάβει κάποιους διαδηλωτές, οι υπόλοιποι τους αρπάζουν από τα χέρια. Χθες, η αστυνομία μπλοκάρισε και πάλι το δρόμο, όπου οι άνθρωποι έκαναν πορεία διαμαρτυρίας, οπότε οι διαδηλωτές στράφηκαν προς άλλη κατεύθυνση. Η αστυνομία τους κυνήγησε και αυτό συνεχίστηκε αρκετά. Στο τέλος, οι διαδηλωτές αποδείχθηκαν πιο έξυπνοι και περικύκλωσαν τις δυνάμεις καταστολής στη γέφυρα, ζητώντας εξηγήσεις από τον αρχηγό της αστυνομίας γιατί εμπόδιζαν μια ειρηνική πορεία. Ο αποκλεισμός της γέφυρας του Τίτο διήρκεσε περίπου μισή ώρα, οπότε οι διαδηλωτές επέστρεψαν στην πλατεία της Ισπανίας, όπου χώρισαν για να συναντηθούν και πάλι σήμερα.

Η αστυνομία κυνηγά μεμονωμένα τους διαδηλωτές που εκδηλώνουν με πιο έντονο τρόπο την διαμαρτυρία τους. Στο Μόσταρ, οι δυνάμεις καταστολής χτύπησαν αυτόν που ξεκίνησε εκεί τις διαδηλώσεις μόνος του (μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία του εδώ). Ο Muharem Hindića – Mušica χτυπήθηκε στο πόδι από τις ειδικές δυνάμεις «με αμβλύ αντικείμενο». Πολλές γυναίκες χτυπήθηκαν επίσης σε αυτήν την επίθεση.

zenica-blog-2

Ο Muharem Hindića – Mušica ξεκίνησε τις διαδηλώσεις στο Μόσταρ, μιλώντας στους ανθρώπους στους δρόμους για τις αδικίες που υφίστανται προς όφελος της άρχουσας ελίτ. Λίγες μέρες πριν, υπέστη την επίθεση της αστυνομίας.

Γιατί οι δυνάμεις καταστολής γίνονται όλο και πιο βίαιες στο Μόσταρ; «Προσπαθούν να προκαλέσουν μια ανοικτή σύγκρουση με κάθε μέσο;» Είναι ένας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι εξεγερμένοι στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη: «Τον Φεβρουάριο, κάτι άλλαξε αμετάκλητα. Υπήρξε μια αφύπνιση της συνείδησης και του θάρρους των πολιτών, που δεν κατάφεραν να πνίξουν ούτε η βιαιότητα της αστυνομίας και η συστηματική παραπληροφόρηση από το Υπουργείο Εσωτερικών (αστυνομία), ούτε οι ενωμένες δυνάμεις της πολιτικής τάξης και των ξεπουλημένων σ’ αυτήν μέσων ενημέρωσης. Οι διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήδη κλείνουν σχεδόν ένα μήνα και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα σταματήσουν σύντομα».

zenica-blog-3

Ίχνη του πολέμου είναι ακόμα ορατά παντού στην Β-Ε, μετά από 19 χρόνια.
Η φωτο είναι από το Μόσταρ.

Όπως εξηγείται εδώ, η οργή που ξέσπασε τις πρώτες μέρες της εξέγερσης έδειξε ξεκάθαρα ότι δεν ήταν κάτι που οι άνθρωποι ήθελαν να συνεχίσουν για πολύ. Ωστόσο, τους βοήθησε να δημιουργήσουν τον χώρο που χρειάζονταν για να «ασκήσουν πιο άμεσα ισχυρή πίεση στα θεσμικά όργανα του συστήματος και στα πολιτικά κόμματα». Καθώς οι άνθρωποι μαθαίνουν μέρα με τη μέρα πώς να αξιοποιούν καλύτερα τις λαϊκές συνελεύσεις – «Και μόνο να κερδηθεί η δυνατότητα μιας τέτοιας δράσης, είναι ένα μάθημα που θα είναι δύσκολο να ξεχαστεί»– για να πάρουν στα χέρια τους τις ζωές τους από τις ελίτ που τους καταπιέζουν, η αστυνομική βία και καταστολή κλιμακώνονται. Εδώ, οι λεπτομέρειες της –απρόκλητης– αστυνομικής κτηνωδίας, πράγμα που προδιαγράφει μια ολέθρια προοπτική, που είναι αναμενόμενη, όταν οι ελίτ χάνουν τη δύναμη να ελέγχουν το λαό: Οι εντολές της αστυνομίας για επίθεση στον κόσμο στο Μόσταρ «μπορούν να εξηγηθούν μόνο από τον πανικό και τον φόβο της πολιτικής τάξης, ότι στις μαζικές κοινωνικές διαμαρτυρίες θα προσχωρήσουν και οι Κροάτες. Είναι προφανές ότι οποιαδήποτε χρήση βίας κατά πολιτών, κάθε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους θα γυρίσει μπούμερανγκ ως πραγματική επαναστατική αντίδραση του κόσμου που δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί οποιαδήποτε εγκληματική συμπεριφορά από την αστυνομία, τους πολιτικούς, τους μεγιστάνες, ή οποιονδήποτε άλλον. Με αυτό κατά νου, είναι πολλά τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν: Μήπως αυτοί που έχουν την εξουσία προσπαθούν να προκαλέσουν μια κλιμάκωση της κοινωνικής διαμαρτυρίας και να τη φέρουν στα πρόθυρα της ανοικτής ταξικής σύγκρουσης, δίνοντας εντολές για υπερβολική χρήση βίας κατά του λαού; Εάν είναι έτσι, σημαίνει ότι είναι διατεθειμένοι να επωμιστούν τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης» Πηγή.

Στο Σεράγεβο, η αστυνομία επέτρεψε την κίνηση σ’ έναν δρόμο που είχε καταληφθεί από τους διαδηλωτές, χωρίς να τους ενημερώσει, και ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω στους ανθρώπους, τραυματίζοντας τουλάχιστον έναν. Κάποιος μάρτυρας λέει ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου φορούσε στολή, και ήρθε από την κατεύθυνση του προεδρικού μεγάρου.

zenica-blog-4

Σ’ αυτή τη διαδήλωση, μία γυναίκα διηγήθηκε στους παριστάμενους πώς την συνέλαβε η αστυνομία , στη συνέχεια την πήρε στο τμήμα όπου την κράτησε για 6 ώρες και την χτύπησε επανειλημμένα. Όλα αυτά επειδή τόλμησε να συμμετάσχει σε διαδηλώσεις. Η αστυνομία ισχυρίζεται ότι “επιτέθηκε” με ομπρέλα σ’ έναν αστυνομικό, η Dzemila Mujan το διέψευσε και έδειξε τα τραύματά της.

Παρά το γεγονός ότι η αστυνομία συνέλαβε πολύ κόσμο, από τις 3 Φεβρουαρίου, δεν έχουν καταφέρει να μετρήσουν τον αριθμό των συλληφθέντων. Ήταν απασχολημένοι με άλλη καταμέτρηση: Ο αρχηγός της αστυνομίας καυχήθηκε στο Κοινοβούλιο ότι μεταξύ 5 και 20 Φεβρουαρίου ακριβώς 42.442 άνθρωποι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις ενάντια στην άρχουσα τάξη. Η αστυνομία προσπαθεί τώρα να τρομοκρατήσει αυτούς τους ανθρώπους, απαγγέλλοντάς τους κατηγορίες για “υλικές ζημιές” ή ακόμα και για “τρομοκρατία”, αν και δεν μπορούν να εξηγήσουν ποια είναι αυτή η ζημιά ή η τρομοκρατική ενέργεια στα κυβερνητικά κτίρια, δεδομένου ότι αυτά είναι ασφαλισμένα και θύματα δεν υπήρξαν, ώστε να στοιχειοθετείται κατηγορία περί “τρομοκρατίας”.

Ωστόσο, η αστυνομία γνωρίζει, προς έκπληξη των διαδηλωτών, ότι βίαιες διαδηλώσεις επρόκειτο να πραγματοποιηθούν στις 7 Μαρτίου. Είναι μια άλλη μορφή εκφοβισμού, όχι ιδιαίτερα έξυπνη. [πηγή]

Εύθυμες κηδείες της κυβέρνησης

Στο Σεράγεβο, διαδηλωτές οργανώνουν κηδείες για την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, και καλούν όλους να γράψουν τα “συλλυπητήριά” τους στο “Βιβλίο της Χαράς”.

Στην Τούζλα, η κυβέρνηση θάφτηκε στη διάρκεια μιας καρναβαλικής εκδήλωσης του δρόμου, που οργανώθηκε από φοιτητές και καθηγητές ενός καθολικού σχολείου, όπου παρέλασαν σ’ όλη την πόλη με μάσκες και κοστούμια αστυνομικών, εγκληματιών, νεράιδων, ξωτικών, σαλπιγκτών, γιατρών, εργολάβων κηδειών. Κουβαλούσαν και ένα φέρετρο που συμβόλιζε την κυβέρνηση της Τούζλα, ενώ οι μαθητές έλεγαν ότι ήρθε ο καιρός για μια πραγματική αλλαγή, και οι περαστικοί τους χειροκροτούσαν. Ήταν μια πολύ εύθυμη κηδεία.

zenica-blog-5

Ο κόσμος καλείται να συμμετάσχει στην κηδεία της κυβέρνησης στο Σεράγεβο και την Τούζλα και να γράψει τα συλλυπητήριά του στο “Βιβλίο της Χαράς”.

Ταξικός πόλεμος ξέσπασε στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όταν η αστυνομία κατέστειλε, στην Τούζλα, ειρηνική διαδήλωση εργαζομένων που ζητούσαν πίσω τις δουλειές, απ’ τις οποίες απολύθηκαν εξαιτίας κάποιων “επιτυχημένων ιδιωτικοποιήσεων”. Αφού έκαψαν κυβερνητικά κτίρια, οι διαδηλωτές δημιούργησαν τους δικούς τους ανοιχτούς χώρους –τα plenums– από όπου ασκούσαν πίεση στις κυβερνήσεις των καντονιών της Τούζλα, της Ούνα-Σάνα, του Σεράγεβο και της Ζένιτσα-Doboj. Επίσης απέλυσαν τα ανώτερα στελέχη των καντονιών της Τούζλα, (Sead Čaušević), της Ζένιτσα-Doboj (Munib Husejnagić), του Σεράγεβο (Suad Željković) και τον Πρόεδρο της Συνέλευσης του καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νερέτβα (Ramiz Jelovac). Είναι ένας αγώνας ενάντια στην κοινωνική αδικία και τις εθνοτικές διαιρέσεις.

zenica-blog-6

Σαράγεβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, 7 Φεβ 2014,δύο ημέρες αφού ξέσπασε η εξέγερση του λαού ενάντια στην άρχουσα τάξη.

Από τις 5 Φλεβάρη, άνθρωποι από περίπου 20 πόλεις και κωμοπόλεις οργάνωσαν συλλαλητήρια, πορείες διαμαρτυρίας, καθιστικές διαμαρτυρίες και/ή λαικές συνελεύσεις (Μπάνια Λούκα, Μπίχατς, Μπρτσκο, Bugojno, Cazin, Donji Vakuf, Fojnica, Gorazde, Κόντζιτς, Maglaj, Μόσταρ, Orašje, Prijedor, Σεράγεβο, Tesanj, Travnik, Τούζλα, Zavidovici, Ζένιτσα). Σε 8 από τα 10 καντόνια της Ομοσπονδίας και στην περιοχή Μπρτσκο, οι άνθρωποι έχουν σχηματίσει αντιπροσωπευτικά plenums. Μέχρι σήμερα, αυτές οι μορφές πάλης κατόρθωσαν να βάλουν τέλος στο προνόμιο των “χρυσών αλεξίπτωτων “ (καταβολή αποδοχών ενός έτους σε πρώην ομοσπονδιακούς Συμβούλους και κυβερνητικά στελέχη), ανάγκασαν το τοπικό κοινοβούλιο στο Σεράγεβο και το δημοτικό συμβούλιο της Τσαζίν να υποστηρίξουν τα αιτήματα της Ολομέλειας του λαού. Η ολομέλεια ανάγκασε επίσης τους τοπικούς βουλευτές να μειώσουν τους μισθούς τους κατά 20%.

zenica-blog-7

Β-Ε, 19 χρόνια μετά τον πόλεμο. Η φωτο είναι από το Μόσταρ.

Τα ΜΜΕ προσπαθούν να μετατρέψουν τα plenums σε κάτι που δεν είναι και καθώς τα plenums είναι ανοιχτά, ο καθένας μπορεί να προτείνει οτιδήποτε. Αυτή ήταν η περίπτωση κάποιου που συμμετέχει τακτικά στα plenums, του Zvonimir Bosnjak, ο οποίος πρότεινε για πρωθυπουργό τον καθηγητή Besim Spahić, και τα τοπικά μέσα έσπευσαν αμέσως να μεταδώσουν την ιστορία ότι η Ολομέλεια έχει ήδη προτείνει κάποιον για να αναλάβει την διακυβέρνηση, κάτι που δεν ήταν αλήθεια. Στη συνέχεια, κι’ αφού όλοι γνώριζαν ότι ο καθηγητής δεν θα είχε δεχθεί –και όντως αρνήθηκε–, τα μέσα κατηγόρησαν την Ολομέλεια ότι έκανε την πρόταση χωρίς καν να τον ρωτήσουν προηγουμένως. Τα τοπικά μέσα προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την ίδια τακτική για να δυσφημήσουν την Ολομέλεια της Τούζλα, αλλά δεν τα κατάφεραν, διότι ο κόσμος που συμμετέχει σε αυτές τις συνελεύσεις έχει πλέον κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους τα μέσα ενημέρωσης είναι εναντίον τους.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα για το πώς η προπαγάνδα των ΜΜΕ προσπαθεί συνεχώς να υπονομεύσει και να πλήξει την αξιοπιστία αυτών των δημόσιων συνελεύσεων. Ωστόσο, οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτές λένε ότι δεν πρόκειται ποτέ να προτείνουν κανέναν για πρωθυπουργό, δεδομένου ότι οι ίδιοι είναι ένα εργαλείο πίεσης των πολιτικών ώστε να σεβαστούν τα λαϊκά αιτήματα και να κάνουν τη δουλειά τους.

zenica-blog-8

“Σταματήστε τον εθνικισμό”: γκράφιτι σε ένα Κυβερνητικό κτήριο που πυρπολήθηκε κατά τη διάρκεια των κοινωνικών αναταραχών της 3ης του Φεβ., στη Β-Ε.

Η Ζένιτσα είναι μία από τις πιο ζωντανές περιοχές, όπου εφαρμόζεται μια πρώιμη μορφή άμεσης δημοκρατίας. Κάθε μεσημέρι, ο κόσμος βγαίνει και διαδηλώνει. Αυτό γίνεται ήδη εδώ και 25 ημέρες συνέχεια. Σε κάθε διαδήλωση συμμετέχουν κάπου 300 με 500 άνθρωποι. Τις προηγούμενες μέρες, ενώθηκαν μαζί τους και οι μαθητές. Στην ολομέλειά τους στη Ζένιτσα, αφού απέλυσαν την κυβέρνησή τους, οργάνωσαν 10 ομάδες εργασίας , για να επεξεργαστούν 3.000 αιτήματα που υποβλήθηκαν στην Ολομέλεια.

Στις 7 Μαρτίου, οι αντιπρόσωποι από τις περισσότερες λαϊκές συνελεύσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα συγκεντρωθούν στην Τούζλα για να συζητήσουν και να εκφράσουν τα αιτήματά τους σε επίπεδο ομοσπονδίας. Δεδομένου ότι αυτή η συνάθροιση αποτελεί πολύ σημαντικό βήμα για την εξέγερση, η αστυνομία είναι σε πανικό. Έχουν ήδη αρχίσει τις απειλές για να εκφοβίσουν τον κόσμο. Ανακοίνωσαν, για παράδειγμα, ότι στις 7 Μαρτίου θα γίνουν βίαιες διαδηλώσεις. Οι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλά η αστυνομία, δεδομένου ότι οι αντιπρόσωποι στην ομοσπονδιακή ολομέλεια της Τούζλα δεν θα συναντηθούν για να διαμαρτυρηθούν.

Στα τέλη Φεβρουαρίου, 2.000 βετεράνοι πολέμου του στρατού της Δημοκρατίας της Srpska διαδήλωσαν στη Μπάνια Λούκα, στο σερβικό τμήμα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, απαιτώντας να απολυθεί ο εκπρόσωπός τους στην κυβέρνηση και, στη θέση του, να διοριστεί άλλος, εκλεγμένος από τη λαϊκή συνέλευση. Είναι πολύ σημαντικό για τα τεκταινόμενα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη το ότι βετεράνοι πολέμου αποδέχονται την ιδέα των λαϊκών συνελεύσεων, αν σκεφτεί κανείς την τεράστια προπαγάνδα εναντίον της εξέγερσης στη Srpska, με τα μέσα να καλλιεργούν κάθε είδους φοβίες. Οι βετεράνοι συμπορεύονται με τις λαϊκές απαιτήσεις για τις κοινωνικές συνθήκες, τη διαφθορά της κυβέρνησης και τον νεποτισμό, και, επιπλέον, απαιτούν, να επανεξεταστούν οι ιδιωτικοποιήσεις. Στο Brcko, ο λαός απαίτησε από την κυβέρνηση να ακυρώσει “τον εορτασμό της ημέρας της Περιφέρειας του Μπρτσκο”, για τον οποίο οι αρχές προγραμμάτιζαν να ξοδέψουν 100.000 ευρώ. Η κηδεία της κυβέρνησης είναι ο καλύτερος εορτασμός.

zenica-blog-9

“Δεν έχω δουλειά, γιατί δεν έχω μέσο”

“Δεν έχω δουλειά, γιατί δεν έχω μέσο”: αυτή είναι η ιστορία ενός στους τέσσερεις ανθρώπους στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις οδήγησαν όλο και περισσότερους ανθρώπους στην ανεργία και την ανέχεια, η άρχουσα τάξη προστατεύει τους δικούς της, εξασφαλίζοντάς τους θέσεις εργασίας στην κρατική γραφειοκρατία, που στηρίζεται στις πλάτες των εξαθλιωμένων εργαζόμενων. Είναι ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι στο Σεράγεβο και την Τούζλα χειροκροτούν στις συμβολικές κηδείες της κυβέρνησής τους.

Στο Zavidovici, μια πόλη στην περιοχή της Ζένιτσα, το 90 τοις εκατό των κατοίκων εξαρτιόταν από ένα εργοστάσιο ξυλείας, το Krivaja, που καταστράφηκε λόγω της ιδιωτικοποίησής του. Οι άνθρωποι έμειναν στο δρόμο. Το βίντεο δείχνει κάποιους απ’ αυτούς να διαμαρτύρονται μέσα σε σκηνές, στο κρύο, τις τελευταίες δύο εβδομάδες, με τις τοπικές αρχές να τους αγνοούν παντελώς. Στο Zavidovici, ο τοπικός πληθυσμός οργάνωσε κι αυτός το plenum του, όπου το 90% όσων συμμετέχουν είναι άνεργοι.

zenica-blog-10

Διαδήλωση στη Ζένιτσα: Στις 7 Μαρτίου, οι αντιπρόσωποι από τις λαϊκές συνελεύσεις πολλών πόλεων συγκεντρώθηκαν στην Τούζλα.

Όπως γράφει εδώ ο Damir Arsenijevic, από το Πανεπιστήμιο της Τούζλα, το μήνυμα των διαδηλώσεων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι σαφές: «η εποχή των εθνοτικών-εθνικιστικών ελίτ, που έκλεψαν τους πόρους της χώρας, τα κοινά αγαθά και τα κεφάλαια και έφεραν τον αιματηρό πόλεμο και τη γενοκτονία, τελείωσε. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι 85 πλουσιότεροι ολιγάρχες στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έχουν συνολική περιουσία 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων (στοιχεία από WealthX): αυτός ο ‘πλούτος’ λεηλατήθηκε σε βάρος των Βοσνίων, είτε με την ψήφιση διεφθαρμένων νόμων, για να καρπώνονται τα χρήματα, είτε με την άντληση χρημάτων από τη Διεθνή Κοινότητα, για να υποχρεώσουν τον πληθυσμό σε συνενοχή στα εθνοτικά εγκλήματα, υπό το φόβο της επανάληψης των συγκρούσεων.

Οι πολίτες διεξάγουν έναν αγώνα αποφασιστικό, για να κρατήσουν ανοιχτό το χώρο για την άμεση δημοκρατική συμμετοχή, για να ακούγεται η φωνή τους και να μετράνε οι πράξεις τους».

zenica-blog-11

“Είμαι αρκετά τρελός για να αλλάξω την Β-Ε”

«Οι ντόπιοι και ξένοι πολιτικοί, οι οποίοι, σε αγαστή συμφωνία, συντηρούν τον παρασιτισμό των δυσκίνητων και πελατειακών γραφειοκρατικών δομών, έχουν εξουθενώσει τους πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης για σχεδόν 22 χρόνια. Εκτός από την οργή και την απελπισία, οι πολίτες, αναγκασμένοι να ψάχνουν στους σκουπιδοτενεκέδες για να επιβιώσουν, να δίνουν μίζες για βασικές υπηρεσίες, τελικά ξεσηκώθηκαν, για να βάλουν ένα τέλος στην καθημερινή τρομοκρατία της ιδιωτικοποιημένης σκλαβιάς. Κάποιες εικόνες αυτής της σκλαβιάς: ένας εργαζόμενος, ο οποίος δεν έχει πληρωθεί για σχεδόν 4 χρόνια, αλλά αναγκάζεται να πηγαίνει στη δουλειά κάθε μέρα, ανασφάλιστος, είδε τη γυναίκα του να πεθαίνει, γιατί δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά την υγειονομική της περίθαλψη. Μια φοιτήτρια είναι υποχρεωμένη να δίνει μεγάλες μίζες ή να πουλάει το κορμί της για να περάσει ένα μάθημα και να αποφοιτήσει, μόνο για να μείνει τελικά άνεργη και χωρίς καμιά προοπτική για το μέλλον. Μια γυναίκα, που ο γιός της ξυλοκοπήθηκε άγρια από την αστυνομία επειδή βγήκε στο δρόμο να απαιτήσει να μπει ένα τέλος στην πείνα, του ζήτησε να δείξει τους μώλωπές του στην Ολομέλεια στην Τούζλα, στην οποία συμμετέχουν πάνω από 700 άτομα».

«Για πάνω από 22 χρόνια, οι πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης που επέζησαν του πολέμου ακούν να τους λένε ότι είναι “περίπτωση φιλανθρωπίας”, ότι ζουν σε μια “μαύρη τρύπα”, ότι βρίσκονται μπροστά σε ένα αβέβαιο μέλλον και ότι το καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν είναι να “τα βγάλουν πέρα όπως μπορούν”, “να συμβιβαστούν μ’ αυτό” και να είναι ευγνώμονες εάν τα παιδιά τους καταφέρουν να εργαστούν σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, συμβάλλοντας στη συντήρηση αυτών των πολέμων. Για πάνω από 22 χρόνια, οι εθνο-καπιταλιστικές ελίτ βίασαν, σκότωσαν, κακοποίησαν ψυχικά και σωματικά γυναίκες, άνδρες και παιδιά, στο μακελειό που διαφημίστηκε ως “μετάβαση στη δημοκρατία”. Από το τέλος του πολέμου, το 1995, αντί να θρηνούν για τις τρομακτικές απώλειες, οι πολίτες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης έχουν εξαναγκαστεί, τόσο από τοπικούς όσο και από διεθνείς παράγοντες, να πάρουν απόφαση ότι μπορούν να μιλούν και να δρουν μόνο αν αποδεχτούν για τον εαυτό τους το καθεστώς των θυμάτων και ότι στις πλάτες και τα κορμιά τους οι ντόπιες ελίτ μπορούν να κλέβουν τον πλούτο τους».

zenica-blog-12

«Οι διαμαρτυρίες έδωσαν, για πρώτη φορά, την ευκαιρία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη να προχωρήσει από τη μελαγχολία στο πένθος: δηλαδή, να αντιμετωπίσει τις απώλειες και να αρχίσει να μετράει τα κέρδη από τον πόλεμο. Η δική μας ζωή είναι μια ζωή που έχει επιβιώσει από τον πόλεμο και τη γενοκτονία. Από το αίσθημα της βαθιάς δυσπιστίας, σε αναμονή κάποιας σωτηρίας. Η δική μας ζωή είναι μια ζωή που έχει κακοποιηθεί από τη διεφθαρμένη ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων, μια ζωή, που το μόνο της όνειρο είναι η φυγή απ’ αυτή τη χώρα, που γνωρίζει ότι η μόνη βεβαιότητα που έχει είναι ότι μπορεί να πεθάνει μέσα στη μοναξιά και την πείνα. Αυτή τη ζωή πρέπει να ξαναπάρουμε πίσω: να δημιουργήσουμε απ’ την αρχή πιο ανθρώπινους κοινωνικούς δεσμούς που να προσφέρουν στη νεολαία αυτής της χώρας ένα γόνιμο, και όχι άχρωμο μέλλον. Και είναι αυτή η ζωή που, με αγωνία και πόνο, αφήνει πλέον πίσω της τη δυσπιστία και δουλεύει σκληρά για να δημιουργήσει και να εφαρμόσει ένα διαφορετικό μέλλον. Πώς το ξέρω αυτό; Είμαι μέρος αυτής της ζωής και, κάθε μέρα, θυμίζω στον εαυτό μου να βγει στο δρόμο να διαδηλώσει, να κινητοποιηθεί και να βάλει σε εφαρμογή αυτό το μέλλον – γιατί είναι η μόνη μας ευκαιρία να μείνουμε ζωντανοί». [πηγή]

Οπότε, «Είστε αρκετά τρελοί ώστε να αλλάξετε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη;». Οι διαδηλωτές έχουν δημιουργήσει μια σελίδα, όπου καλούν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό. Tους είπαν «τρελούς» και «τρομοκράτες». Πόσο «τρομοκράτες» είναι αυτοί οι αντάρτες! – Θα τη βρείτε εδώ: Αρκετά τρελοί για να αλλάξουμε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

zenica-blog-13

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response