Saturday 24th August 2019
x-pressed | an open journal
April 14, 2014
April 14, 2014

Πορτογαλία: Ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό

Author: António Mariano Translator: Eleni Nicolaou
Source: Jornali  Category: Letters from home
This article is also available in: enhrpt-pt
Πορτογαλία: Ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό

Έχουμε κουραστεί να βλέπουμε τους συγγενείς, τα δικαιώματα και τα όνειρά μας να μεταναστεύουν. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε, ώστε να είσαι ο επόμενος που θα φύγει.

Άκου, Πάσος [1]… το όνομά μου είναι Αντόνιο Μαριάνο. Είμαι πορτογάλος εδώ και 55 χρόνια, λιμενεργάτης εδώ και 35, και συνδικαλιστικός εκπρόσωπος εδώ και 18 χρόνια. Εμείς είμαστε εκλεγμένοι –στην περίπτωσή μου με άμεση εκλογή, στη δική σου με έμμεση, σε έχει επιλέξει η πλειοψηφία των αντιπροσώπων που εκλέγονται για το Κοινοβούλιο– για να εκπροσωπήσουμε ένα συγκεκριμένο σύμπαν.

Εκπροσωπώ περίπου 400 λιμενεργάτες που με επέλεξαν να είμαι μπροστάρης στην εκατονταετή εργατική τάξη μας, που ιδρύθηκε το 1896, για να εκπροσωπήσει τα ατομικά και συλλογικά μας συμφέροντα, καθώς και τα συμφέροντα εκείνων που στο μέλλον θα κάνουν αυτή την επικίνδυνη, αλλά παθιασμένη δουλειά. Εσύ αντιπροσωπεύεις πάνω από 10 εκατομμύρια πολίτες, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι λιμενεργάτες. Όλα τα άλλα είναι ένας ωκεανός από διαφορές που μας χωρίζουν, τόσο διαφορετικά είναι τα μοντέλα της κοινωνίας και οι αξίες που υπερασπιζόμαστε.

Ας ξεκινήσουμε από τις αξίες στις οποίες στηρίζεις την επαγγελματική σου κατάρτιση. Υπογραμμίζω το ψέμα που ενσαρκώνεις, που τόσο καλά καλλιεργείς, που περνά μέσα από την ύπαρξή σου. Κοιτάζω το παράδειγμά σου και αρχίζω να αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσα να επιτελώ το έργο για το οποίο εκλέχτηκα αν έλεγα συνεχώς ψέματα στους συνεργάτες μου, λέγοντάς τους σήμερα το αντίθετο από αυτό που τους είχα πει χθες, διαψεύδοντας τις υποσχέσεις από τις τελευταίες εκλογές.

 

Μπορώ να κάνω εικασίες για τα τεράστια προβλήματα συνείδησης που θα είχα, εκτός κι αν ήμουν στην υπηρεσία συμφερόντων αντίθετων από εκείνα για τα οποία με εξέλεξαν, αν είχα πουληθεί. Ευτυχώς οι λιμενεργάτες ποτέ δεν θα μου επέτρεπαν τέτοια συμπεριφορά και, τουλάχιστον, θα μου έδειχναν το δρόμο της εξόδου.

Έχεις προσκολληθεί στην εξουσία, αλλά φαντάζομαι θα έχεις σοβαρούς λόγους γι’ αυτό, αν κρίνουμε από τους γκουρού, τους συμβούλους και τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω σου. Είναι αυτές οι κακές επιρροές, μαζί με τα οικονομικά κέντρα που σας χρηματοδοτούν και κυβερνούν τα λιμάνια, που έβαλαν μπρος τη νομοθετική ληστεία και το κλίμα ατιμωρησίας όσον αφορά στις νομικές παραβιάσεις τις οποίες έχουμε υποστεί.

Όπως μπορείς να δεις τώρα από τη συμφωνία που υπογράψαμε στις 14 Φεβρουαρίου με τα αφεντικά της Λισαβόνας, το σημαντικότερο επίτευγμά μας ήταν η αποκατάσταση των 47 λιμενεργατών που είχαν απολυθεί. Αυτός ο αγώνας μας έπρεπε να είναι δικός σου, ο αγώνας για ποιοτική απασχόληση με αξιοπρέπεια, την οποία θα έπρεπε να αναγνωρίσεις στο λαό της Πορτογαλίας, να αγωνιστείς για πραγματικές πολιτικές απασχόλησης ώστε να αποφεύγεται η αιμορραγία των νέων μας, και λιγότεροι νέοι άνθρωποι να βρίσκονται στα ποτάμια της ανεργίας, της μετανάστευσης, της απελπισίας και του θανάτου.

Δεν περνάει μέρα χωρίς να μιλήσεις για τις προσπάθειες των Πορτογάλων, όπως ακριβώς δεν υπάρχει και μέρα, που να μη δείξεις πόσο λίγο τους σέβεσαι. Εμείς, οι λιμενεργάτες, ακόμη και όταν αγωνιζόμαστε, ποτέ δεν σταματήσαμε να διασφαλίζουμε τις εξαγωγές και τις εισαγωγές που χρειάζεται η χώρα. Εσείς τι έχετε κάνει εκτός από τα πάντα πιο δύσκολα; Υπάρχει χώρα με χειρότερο δείκτη παραγωγικότητας; Ακόμα και δεδομένου ότι για σένα οικονομία είναι οι εταιρείες, ενώ για μένα οι άνθρωποι. Δεν ξέρω κανέναν που να έχει καταστρέψει περισσότερο την εθνική οικονομία, ακολουθώντας, στην πραγματικότητα, τα χνάρια του προκατόχου σου, συνένοχου σε αυτή τη διακυβέρνηση.

Η μανία με την οποία προωθείς την ιδεολογική σου ατζέντα είναι τόσο καταλυτική, που δεν είσαι σε θέση να εξετάσεις τις συνέπειες στη ζωή των ανθρώπων. Στο λιμάνι της Λισαβόνας, για παράδειγμα, που είναι η πραγματικότητα που γνωρίζω καλύτερα, ο παραλογισμός του νόμου για τα λιμάνια που ενέκρινες –σε διαφωνία όλων–, έχει οδηγήσει στην άδικη απόλυση 47 λιμενεργατών, τη στιγμή που η δουλειά τους ήταν ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική λειτουργία του λιμανιού. Τα αφεντικά έχουν αναγνωρίσει αυτή την αδικία και έχουν δεσμευθεί να την αποκαταστήσουν, αλλά τίποτα δεν σβήνει τον πόνο του να είναι κανείς άνεργος για ένα χρόνο. Έχεις την παραμικρή ιδέα τι σημαίνει αυτό; Γνωρίζω καλά ότι το μόνο που σε νοιάζει είναι οι εξαγωγές –ένα γεγονός που απέκρυψες– αλλά επίτρεψέ μου να σου πω ότι η αδιαλλαξία σου έχει τεράστια επίδραση στη ζωή των ανθρώπων. Η ανεργία ευθύνεται σχεδόν πάντα για όλα, από το διαζύγιο ως την κατάθλιψη, από το να μη κάνεις πια παιδιά ως το να χάνεις το σπίτι σου, από την έλλειψη οριζόντων ως τη φαντασιακή διαφυγή μέσω της μετανάστευσης.

Πάσος, άκου… έχουμε κουραστεί να βλέπουμε τους συγγενείς, τα δικαιώματα και τα όνειρά μας να μεταναστεύουν και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, ώστε σύντομα να καταλάβετε ότι το καλύτερο για όλους είναι να φύγετε και εσύ και η κυβέρνησή σου και οι τραπεζίτες σας. Δεν θα χυθεί ούτε ένα δάκρυ για σας. Είναι η προϋπόθεση σήμερα για να έχει ο κόσμος ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον αύριο.

Πρόεδρος της Ένωσης Λιμενεργατών, εργαζομένων στην Κυκλοφορία και Ναυτιλιακών υπαλλήλων της Κεντρικής και Νότιας Πορτογαλίας.



[1] Πέδρο Πάσος Κοέλιο, πρωθυπουργός της Πορτογαλίας

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response