Saturday 07th December 2019
x-pressed | an open journal
March 13, 2014
March 13, 2014

Πορτογαλία: Αστυνομική Βία – Όταν χτυπούν οι καμπάνες

Author: Lúcia Gomes Translator: x-pressed
Source: Manifesto 74  Category: Letters from home
This article is also available in: enpt-pt
Πορτογαλία: Αστυνομική Βία – Όταν χτυπούν οι καμπάνες

Ας τον ονομάσουμε Ντουάρτε. Ζει σε μια φτωχική γειτονιά της Λισαβόνας. Ο Ντουάρτε είναι άνεργος εδώ και πολλά χρόνια. Είναι 20 ετών και δεν παίρνει απολύτως καμία ενίσχυση ή κοινωνικό επίδομα. Η μητέρα του δουλεύει επτά μέρες την εβδομάδα, καθαρίζοντας σπίτια, από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη. Έχει μια μικρή αδελφή που υπεραγαπά. Ο πατέρας του… δεν θυμάμαι τι κάνει.

Η μητέρα του μου λέει ότι κάθε βδομάδα γίνονται έφοδοι στη γειτονιά. Πολλές φορές καθυστερεί, διότι η αστυνομία μπαίνει στα κτήρια και δεν αφήνει τον κόσμο να βγει απ’ τα σπίτια του. Στο παρελθόν, ο Ντουάρτε συνήθιζε να λέει στους γονείς του: «η αστυνομία και η δικαιοσύνη είναι εδώ για να μας προστατεύουν». Την Παρασκευή το βράδυ, βγήκε με κάτι φίλους στο Μπάριο Άλτο. Ήπιαν μερικά ποτά και ένας από αυτούς την έπεσε σε ένα κορίτσι.

Ας την ονομάσουμε Μάρτα. Σπούδαζε σε μια καλλιτεχνική σχολή. Ήταν 16 ετών. Ήταν στη νεολαία ενός πολιτικού κόμματος. Ενεργή πολιτικά, είχε συνηθίσει να βλέπει αυτοκίνητα της αστυνομίας γύρω από το γυμνάσιο που πήγαινε. Έλεγαν ότι σε μια καλλιτεχνική σχολή όλοι είναι λίγο «βαρεμένοι».

Ας τον ονομάσουμε Πέδρο. Ο Πέδρο πήγαινε σε όλες τις διαδηλώσεις. Μια μέρα δεν πήγε σπίτι, στους γονείς του, οι οποίοι είχαν επιστρέψει από τη διαδήλωση… Τον καλούσαν, αλλά το τηλέφωνό του ήταν κλειστό.

Και τι έγινε;

Ο Πέδρο είχε εξαφανιστεί μετά τη διαδήλωση. Στο δρόμο για το σπίτι, κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό, είδε μια συστοιχία ΜΑΤ να ορμάει εναντίον όσων βρίσκονταν εκεί γύρω. Τον χτύπησαν στα πόδια με ένα κλομπ και έπεσε κάτω. Του άρπαξαν την τσάντα από τους ώμους και τον έδεσαν με πλαστικές ταινίες, οι οποίες του πλήγωσαν τους καρπούς. Πήραν ό, τι είχε πάνω του. Βρέθηκε μέσα σ’ ένα βαν για σχεδόν μια ώρα χωρίς να ξέρει πού τον πήγαιναν. Τον έβαλαν σε ένα κελί για δύο άτομα. Ήταν πέντε. Άλλοι τόσοι στο διπλανό κελί, και ούτω καθεξής. Κανείς δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τους γονείς τους (όλοι ήταν πολύ νέοι, ο ένας ανήλικος). Κανείς δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με δικηγόρο. Τους κράτησαν τέσσερεις ώρες χωρίς να τους πουν πού βρίσκονταν. Ο πατέρας του Pedro μου τηλεφώνησε πανικόβλητος. Όταν έφτασα εκεί όπου κρατούνταν, η αστυνομία απείλησε να με συλλάβει επειδή επέμενα ότι οι κρατούμενοι είχαν δικαίωμα να επικοινωνήσουν με δικηγόρο. Ήταν ξημέρωμα. Έφτασαν οι γονείς του και ο παππούς του. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πρόσωπά τους: ο γιος τους αγνοούνταν. Ο παππούς του, πολιτικός κρατούμενος στη διάρκεια του φασισμού, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που γινόταν.

Η Μάρτα ήταν ανήλικη. Ζωγράφιζε ένα τοίχο μπροστά από το σχολείο της με αγωνιστικά συνθήματα. Ήταν με πέντε φίλους. Δύο οχήματα της αστυνομίας και δύο μικρότερα αυτοκίνητα έκαναν την εμφάνισή τους. Άρχισαν να τους φωνάζουν, τουε έπιασαν και τους πέταξαν μέσα στα αυτοκίνητα. Όταν έφτασαν στο αστυνομικό τμήμα, η Μάρτα και οι φίλοι της –μόνο τα κορίτσια– μπήκαν σε διαφορετικά κελιά. Τους αφαίρεσαν ότι είχαν πάνω τους και δεν τις άφησαν να επικοινωνήσουν με κανέναν. Τις έγδυσαν, τις έβρισαν, τις έψαξαν. Γιατί; Έψαχναν για ναρκωτικά. Αλλά δεν άνοιξαν καν τις τσάντες τους. Τις κράτησαν πάνω από τρεις ώρες. Μετά, φώναξαν τους γονείς τους. Την ημέρα της δίκης, η μητέρα της μου είπε ότι δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που συνέβαινε. Θυμάμαι ότι η Μάρτα έκανε εμετό και ήταν πολύ φοβισμένη.

Ντουάρτε. Ο Ντουάρτε μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα. “Σταθμό θανάτου” τον αποκαλούν κάποιοι. Τον έβαλαν σε ένα δωμάτιο. Χώρια από τους φίλους του. Χωρίς ρούχα. Τον ξάπλωσαν στο πάτωμα μπρούμυτα. Άρχισαν να τον κλωτσούν και να τον βρίζουν. Του είπαν να ανοίξει τα πόδια του και τον κλωτσούσαν στους μηρούς. Προσπαθούσε να εξηγήσει ότι δεν είχε κάνει τίποτα. Συνέχισαν να τον χτυπούν. Οι ώρες περνούσαν. 3, 4, 5, 6 η ώρα το πρωί. Τον χτυπούσαν ασταμάτητα. Ο Ντουάρτε παρακάλεσε να μη τον χτυπήσουν στο πρόσωπο. Τουλάχιστον αυτό δεν το έκαναν. Χτύπησαν το Ντουάρτε και όλους τους φίλους του. Η μητέρα του τού τηλεφωνούσε συνεχώς, αλλά το τηλέφωνό του ήταν κλειστό. Έφτασε σπίτι στις 11:30 το πρωί. Δεν κουνήθηκε πια την υπόλοιπη μέρα. Τη Δευτέρα πήγε στο νοσοκομείο. Τα χέρια του είναι πρησμένα και πονούν. Έχει αρκετά κατάγματα στην πλάτη. Δεν μπορεί να κοιμηθεί, γιατί δεν μπορεί να βρει μια θέση βολική. Τα πόδια του είναι ποδοπατημένα. Η μητέρα του δεν μπορεί καν να τα βλέπει. Ο Ντουάρτε δεν έχει να πληρώσει δικηγόρο ή δικαστικά έξοδα, έτσι πρέπει να πάει στην κοινωνική ασφάλιση (όπου υπάρχουν πάνω από 100 άτομα πριν απ’ αυτόν) για να ζητήσει δικαστική συνδρομή. Έχει ήδη ζητήσει τα έγγραφα που απαιτεί η γραφειοκρατία. Δανείστηκε μια κάμερα για να φωτογραφίσει τα τραύματά του. Η μητέρα του έχει την καρδιά της. Μιλάει με τις φίλες της, που της λένε ότι έτσι είναι το αστυνομικό τμήμα του Μπάριο Άλτο – έτσι είναι! Ο Ντουάρτε είπε στη μητέρα του, “Μεγάλωσα λέγοντάς σας ότι η αστυνομία και τα δικαστήρια είναι για την προστασία μας”.

Στις περιπτώσεις της Μάρτα και του Πέδρο, οι καταγγελίες στο Εθνικό Συμβούλιο του PSP (της αστυνομίας δημόσιας ασφάλειας) μπήκαν στο αρχείο. Οι καταγγελίες προς τον Γενικό Εισαγγελέα μπήκαν στο αρχείο (χειρότερα, είχαν ως αποτέλεσμα τη σκλήρυνση των διαδικασιών). Μόνο ένας αξιωματικός, στην περίπτωση της Μάρτα, διώχθηκε πειθαρχικά από τη Γενική Επιθεώρηση. Αλλά δεν είναι γνωστό ποιος είναι αυτός και αν ακόμη συμμετείχε στις συλλήψεις. Πάντως, δεν ήταν αυτός που της έβγαλε τα ρούχα ή που την έβριζε.

Όλα τα ονόματα είναι φανταστικά. Όλες οι ιστορίες είναι ακριβείς αναφορές. Ο Ντουάρτε βασανίστηκε στις 8 Μαρτίου του 2014. Εξακολουθεί να μην μπορεί να κινηθεί. Και ξέρει ότι δεν μπορεί να πάει στο Μπάριο Άλτο, ειδικά μετά τη μήνυση που κατέθεσε, γιατί μπορεί και να μη βγει ζωντανός. Όπως πίστεψε ότι ίσως και να μην επιβιώσει όλες εκείνες τις ώρες που τον χτυπούσαν, τον κλωτσούσαν, του τραβούσαν τα μαλλιά και τον έβριζαν. 2014.

This article is also available in:

Translate this in your language

Like this Article? Share it!

Leave A Response